2/1/2009 - Projeler başladı!!

Ekip yemini ettik üye olduk sıra uygulamaya geçelim!!Yoksa ne anlamı kalır az  sonra çok acı resimler paylaşacapım çom üzgünm=(

Yeni bir spor!!Kunduzların,köpeklerin,kedilerin,sincapların kısacası her şeyin derisinin yüzüldüğü  bir spor Tabi sporsa

Bakın ne tatlılar yha :

Bana destek olan grup üyeleri bunları eklesinler...Bunları yapan vicdansızları

ben derisini yüzcem bakalım ne yapcaklar!!Teriyesiz psikolojik bozuntusu

olan insanlar ama biz hayvanları koruyacağız yeminiimizi ettik!

23/12/2008 - Hayvan Kulubu Açıldı

Hayvan Kulubu Açıldı.Hala üyelil alıyoruz buraya üye olanlar bir yemin edecekler yürekten:Hayvanlara zarar vermeyecek onları koruyacak Gerekirse onları besleyecek yemek vereceğim.Bir karıncaya kadar hiç bir hayvana zarar vermeyeceğim LÜTFEN ÜYELER KULUP YEMİNİNİ EDİP YORUM ATSINLAR RİCA EDİYORUM..

22/12/2008 - Hayvanlar kulubu

Hayvanlar sever kulubu üyelik alıyoruz.Bütün hayvanların iyiliği için lütfen!!
*Busrakiz        *Barbibloom       *Bloommozge10
*Crazygirlkizi   *Stellawinxflora   *Magicalyseason4
*Ben             *İremania          * Aleynavril
* Ecemvebloom  *Bloomkubra13    *Periler11
*Göktekiyıldızlar

Lütfen arkadaşlar lütfen!!!Sadece kendinizi düşünmeyin hayvanlarıda!! 

22/12/2008 - Bunları Lütfen Okuyun!!

22/12/2008 - en azından

Sevgili İnsanlar Sizler ne kadar şanslısınız ki aileniz dostlarınız sıcacık bir yuvanız var. Ben ise bunlara sahip olmayan bir "Köpek"im.

Ankara'da Hayvanları Koruma Derneği'nin barınaklarında 350 köpek 150 kedi 1 at ve 1 ayı arkadaşımla birlikte yaşıyorum.

Hiç bir suçumuz yok aslında ama doğal ortamımız kalmadığından ömrünün sonuna kadar ayağı çime basamayacak dört nala koşup sırt üstü yuvarlanamayacak hiç bir "af"dan yararlanamayacak "esir kampı " mahkumlarıyız.

Biliyor musunuz? Hayvanları Koruma Derneği'nin barınaklarına yıllardır kimsecikler uğramıyor. Burada 22 yaşında köpekler 18 yaşında kediler var. Tek istediğimiz başımızı okşayacak bir el. Arada sırada birileri uğruyor ama onlar da "cins " köpek istiyorlarmış. Hayriye teyze "Bu cins değil ama..."diyor. Hiç yüzüme bile bakmıyorlar ve beni almıyorlar.

Benim çok sevdiğim bir sahibim vardı. Bir gün uyudu ve bir daha uyanmadı. Evde herkes çok ağladı. Sahibimi bir tahta kutuya koydular ve bir çukura gömdüler. Ben günlerce o çukuru kazmaya çalıştım ama ona ulaşamadım. Yemedim içmedim uyumadım. Sabahlara kadar uludum. Kötü kötü adamlar beni taşlarla kovaladılar ama gitmedim. Sonra Gamze abla beni mezarlıkta ölmek üzereyken buldu ve bu barınaklara getirdi. Adımı ona hiç söyleyemedim. O da bana "Dost " adını taktı.

İlk geldiğimde oda arkadaşımın hikayesi bana çok benziyordu. O da sahipleriyle Bodrum'a giderken trafik kazası yapmışlar. Sahipleri genç bir Alman çiftmiş ve kanlar içinde başka bir arabaya koyup götürmüşler. Bonnie 1 hafta minibüsün başında onların dönmelerini beklemiş. Arabayı araştırmak isteyen Jandarmayı ısırmış. Havaya ateş açmışlar yine de yerinden kıpırdatamamışlar ve minibüse girememişler. Izdıraplı ulumasına son vermek için tam vuracaklarken tesadüfen Gamze abla ona rastlamış. Onu ben geldikten kısa bir süre sonra Almanya'ya sahiplerinin ailesine gönderdi.

Burada her birimizin ayrı bir acıklı hikayesi var. Karnımız doyuyor sokaktaki gibi tekme yemiyoruz ama mutsuzuz. Bazılarımız burada doğdu büyüklerin anlattığı "kırlarda koşmak kedi kovalamak banyo yapmak " gibi hikayeleri başlarını yana eğip tek kulaklarını kabartarak hayretle dinliyorlar.

Küçükler fazla yaşamıyor zaten. "Barınak hastalığı" denilen bir hastalıktan hep ölüyorlar. Hayriye teyze cok ağlıyor. Ben yine de kendimi şanslı sayıyorum çünkü sokakta fazla kalmadım. Aramızda öyle arkadaşlar var ki üzerlerinde deneyler yapmışlar arka ayağını öne önü arkaya takmışlar böbreklerini midelerini kesmişler belediye vurmuş vücudunda gün be gün oksitlenerek zehirleyen saçmalar olan ve trafik kazalarında sakat kalmış olanlar cok acı çekenler var. Zaten çoğu sakat ama Gamze abla onlara iyi davranıyor. Şimdi yeni evler yapıyor bizim için ve orada daha iyi şartlarda yaşayacakmışız.

Bakın size bir de ne anlatacağım? Bir gün Avusturyalı bir hanım geldi "Cins olmayan bir köpek istiyorum" dedi. Hepimiz tellere yapışıp hep bir ağızdan "Beni al beni al" diye bağırdık. Aramızda Kontes diye çirkin ama çok akıllı bir kız vardı. Telin arasından kaçıp gitti o hanımın arabasına bindi. Hepimiz bakakaldık...

Şimdi çok mutluymuş. Bir kere bizi ziyarete geldi tanıyamadık. Sık sık uçakla yurt dışına gidiyormuş sahibinin yatağında yatıyormuş. Adını değiştirmişler "Noel Jean" yapmışlar. O güzel kokusu ve üzerindeki şık paltosu gözümün önünden gitmiyor.

Gece çökünce oda arkadaşlarımla birbirimize sarılıp sabaha kadar konuşuyoruz. Kimileri eski sahiplerinin onları ne kadar sevdiğini ama sudan sebeplerle ondan nasıl kurtulduklarını anlatıyorlar. Ama sahiplerine de toz kondurmayıp aslında onların haklı olduklarına dair sebepler uyduruyorlar. Kimilerimiz hiç gerçek olmayacağını bile bile sıcak bir eve kavuşunca sahibini ne kadar seveceğini hatta onun için canını bile verebileceğini anlatıyor.